Lieve mensen,

Langzamerhand opent het land zich weer voor contacten met elkaar. Terrassen vullen zich op afstand, bioscopen gaan weer open. Zelf wandel ik met vriendinnen op afstand en drinken we thee in het bos. Dat voelt zo prettig aan. Zelfverkozen stilte en rust. Al lijkt me een bezoek aan het filmhuis ook weer heerlijk.
Ik hoop dat het goed met je gaat en je ook weer stapjes buitenshuis kunt zetten. Verbinden met elkaar is belangrijker dan ooit. Het is fijn dat de Mindfulness training weer is voortgezet en de yoga/meditatielessen buiten in het bos Bantam plaatsvinden. Deze zullen in de zomer doorgaan. Bij slecht weer zijn de lessen weer binnen in mijn studio. Daar is beperkt plek. 
In de afgelopen periode heb ik hard gewerkt aan het vernieuwen van mijn website. Door de Corona kan ik niet meer met dames met dementie werken. Dat doet pijn, want voor deze mensen waren de behandelingen/massages zo fijn. Ik laat het los… en zo openen zich ook weer nieuwe deuren. Neem gerust een kijkje op mijn website. Voor nu wens ik je een mooi weekend en ik zie je graag.


Hartegroet,

Annemieke
Er zit goudstof op je masker’, zei hij. Goudstof? vroegen haar ogen. Voorzichtig streelden haar vingers over de stof van het masker dat wel van dezelfde makelij als haar huid leek….. Toen ze in de spiegel durfde te kijken, zag ze dat hij de waarheid sprak. Ze zag niet alleen de goudflonkertjes bij zichzelf; in een zachte waas zag ze ook een kring van familieleden achter zich staan. Eindelijk was ze thuis.

Uit: De Maskermaker    ~   Systemisch werk en karakterstructuren


We ervaren ten diepste existentiële thema’s in ons leven, zoals je welkom voelen op de wereld, mogen zijn wie je bent en jezelf vrijuit neerzetten. Door vroege ervaringen of de sfeer van het gezin van herkomst zijn we hierin soms miskend of tekortgedaan. Als kind raak je geblokkeerd in je vrije expressie en ontstaat er een karakterstructuur waarin geen ontdekkingsruimte meer zit.

Om de pijn aan de ziel uit de weg te gaan, vormt zich een masker. De glinstering van het goud is dof geworden. Maar we zijn ons masker niet, evenmin onze karakterstructuur. Het vraagt om transformatie wanneer de ziel roept. We mogen terugkeren naar de bezeerde plek van het innerlijk kind om te kunnen helen. Om thuis te komen in wat ooit verloren was.