In stilte
Lieve lezer,
Het langzaam gaan loslaten van alle zorgvuldig geschreven woorden die straks bij jou als lezer zullen gaan landen, is een verstild proces. Dromen worden steeds helderder als fluisteringen aan m’n eigen ziel, dat het boek straks geboren gaat worden. De stilte is nodig om vanbinnen leeg te worden en het hart open te houden voor wat komen gaat.
Het niet weten en het ook niet willen weten wat mijn boek straks zal gaan brengen, is overgave aan het onbekende. Vanaf 2023 is het een verbindende reis van onderzoek doen bij vrouwen, luisteren naar verhalen, stil worden, luisteren wat geschreven mag worden en hier gehoor aan geven. In mijn gedachten had ik steeds de vrouwen die een eenzame roep lieten horen naar verbinding en erkenning van hun moederpijn.
Het pelgrimspad in het boek is een pad van uitreiken en verbinden, met je omgeving en met je eigen hart. Innerlijk pelgrimeren brengt je naar lang verborgen delen in jezelf. Deze terugvinden is als puzzelstukjes die op z’n plek vallen. Helen en je innerlijke wijsheid vinden als richting voor zingeving na je rouwproces, wordt hierdoor een steeds lichtere weg. In die lichtheid klinkt jouw eigen stem. Die stem is het instrument dat je kreeg bij je geboorte en daar naar terugkeren is Thuiskomen.
Liefs,
Annemieke